NRC Cultuurblog

 

Dit is nu een ‘Vilena’. Zo noem je in Rusland sinds kort een gefotografeerd zelfportret van een vrouw, in een zodanig perspectief voor de spiegel dat haar bekken, en daarmee haar vrouwelijkheid, geprononceerd uitkomt. Volgens de vermakelijke, Russische foto-site English Russia, die een scherp oog heeft voor hedendaagse Russische iconografie, zijn zulke zelfportretten een rage in Russische vrouwen-blogs en Facebook-pagina’s.

En hier links is de originele ‘Vilena’ – van een vrouw met deze voornaam die met dit zelfportret de rage is begonnen. Vilena is overigens een typische Sovjet-voornaam – een samentrekking van Vladimir Iljitsj Lenin, de stichter van de Sovjet-staat in 1917. En sindsdien is er geen houwen meer aan, volgens English Russia:

Opvallend in al deze foto’s is de huiselijke setting – alsof vrouwen op Facebook of in hun blog laten weten dat ze geen boodschap hebben aan glamour-foto’s of feministische kunst die wil provoceren, maar dat je ook gewoon tussen de onopgemaakte bedden of rondslingerend kinderspeelgoed kunt laten zien dat je een vrouwelijk, seksueel wezen bent.

Wat dat betreft doen deze Russische foto’s denken aan het werk van de Rotterdamse kunstenares Hester Scheurwater, die binnen korte tijd grote bekendheid heeft verworven met haar, eveneens met een spiegel vervaardigde zelfportretten op Facebook. (En die daarom steeds van Facebook wordt verwijderd). Ook die portretten zijn thuis gemaakt en ze dragen een huiselijk-seksueel karakter.

Juist dat maakt ze, behalve opmerkelijk, ook voor sommigen op een bepaalde manier schokkend, kennelijk. Want niet alleen wordt Scheurwater er in snel tempo bekend mee, maar ook is haar bij interviews door Paul de Leeuw en in de Volkskrant steeds bezorgd gevraagd, wat haar kinderen er nu eigenlijk van vonden, dat moeders zó op Facebook staat. Vanaf zaterdag a.s. is Scheurwaters werk – dat nog meer omvat dan de Facebook-foto’s – overigens te zien in het Rotterdamse centrum voor urban culture Roodkapje, Meent 119.

meer: http://weblogs.nrc.nl/cultuurblog/2010/04/20/wat-mag-en-wat-niet-mag-2/

Hester Scheurwater